Home Up

CADW'R FFYNNON  

Diolch i'r Dr Aled Lloyd Davies, Yr Wyddgrug, am ganiatáu i Gymdeithas Ffynhonnau Cymru gynnwys y darn barddoniaeth hwn o'i waith yn Llygad y Ffynnon. Sylweddolwn mai symbol yw'r ffynnon yma am draddodiadau a gwerthodd gorau ein cenedl, ond hwyrach fod gwaith ein Cymdeithas yn adlewyrchiad o'r awydd cyffredinol i 'gadw i'r oesoedd a ddêl y glendid a fu'.

 

Pan fo'r pydew yn fudr, heb fwrlwm na nwyd,

A dyfroedd y llynnoedd yn llonydd a llwyd;

Er bod llygredd y nentydd yn tagu hen gân; -

Rhaid cadw y ffynnon yn lân.

Pan fo'r dail oll yn llipa; pan fo'r egin yn wan;

Pan fo gwynt oer y dwyrain yn crino pob man;

Er yr hirlwm a'r barrug gaeafol ei gur; -

Rhaid cadw y ffynnon yn bur.

Pan fo mwswg' bygythiol yn lladd popeth hardd;

Pan fo chwyn yn cordeddu drwy flodau yr ardd;

Er gwaethaf 'r holl gwyno ddaw'n gyson i'n clyw; -

Rhaid cadw y ffynnon yn fyw.

 

Yn wyneb difrawder dihyder ein hoes;

Er cleisio pob gobaith gan wyntoedd sy'n groes.

Rhaid gwarchod y "pethe", rhoi cân ymhob nant; -

Rhaid gwarchod y ffynnon i'n plant.

Mewn gwlad sy' mor fynych yn chwennych pob chwa

A ddaw dros y gorwel, a'i hawel a'i ha'.

Rhaid sefyll yn gadarn, er pob storom a chwyth; -

Rhaid cadw y ffynnon am byth.

 

LLYGAD Y FFYNNON Rhif 8 Haf 2000

cffccffccffccffccffccffccffccffccfcffcff

Home Up